Hulp bij opvoeden


"De onvermijdelijke uitdaging van opvoeden is dat hoe ouder onze kinderen zijn, hoe enger wij bepaalde dingen kunnen vinden. Zij trekken immers de boze buitenwereld in, waar zij in potentieel gevaarlijke situaties terecht kunnen komen waarover wij weinig controle hebben en al helemaal niet de controle die wij hadden toen zij klein waren. Een belangrijk aspect van het innerlijk werk dat wij als ouders tijdens deze periode moeten verrichten, is ons bewust zijn van onze eigen angsten en zorgen."
- Kabat-Zinn, M. en J. -


Kinderen van nu

Wat kun je doen?

Voorbeeld

Wat bied ik aan?

Voor wie?

Literatuur

 


 

Kinderen van nu  

Als je in deze tijd in de ogen van een pasgeborene kijkt, ontmoet je soms de blik van zelfbewust, volwassen wezen. Een indringende en wijze blik die dwars door je heenkijkt, alsof hij scant wat voor een mens jij bent. Tegenwoordig worden er steeds meer kinderen geboren die anders zijn dan ouders (en ook leerkrachten) gewend waren. Het lijkt erop alsof deze kinderen al een uitgekristalliseerde persoonlijkheid hebben. Hun 'ik' hoeft niet meer ontwikkeld te worden, dat is er al. Ze weten wat ze willen en van daaruit leven ze. Van daaruit laten ze zich ook niet meer zeggen wat ze moeten doen.

Deze kinderen zijn verbonden met hun spirituele kern, met hun ziel. Hierin zijn zij verder ontwikkeld dan wij, volwassenen, en dat maakt tevens dat zij heel kwetsbaar zijn, omdat hun energielichamen zo verfijnd zijn. Maar natuurlijk bevinden zij zich ook op de weg van bewustwording en daarom is het van het grootste belang dat zij erkenning en herkenning vinden in de wereld om hen heen. En daaraan ontbreekt het nogal eens.

Als een kind bijvoorbeeld aangeeft geen contact te willen maken met oma, dan wordt er al snel gezegd dat het kind niet lief is tegen oma. Terwijl het er in wezen om gaat dat de energietrillingen van oma zo verschillen van die van het kind, dat het kind dat voelt als een verdichting en niet weet hoe daarmee om te gaan. Of als een kind aangeeft vegetariër te willen zijn in een gezin van vleeseters, dan wordt dat gezien als lastig en daarom als aanstellerij bestempeld (doe maar gewoon net als je zusje). Deze kinderen willen ook met respect behandeld worden. Ze nemen het niet als je ze hardhandig bij de arm pakt en de kamer uitzet, ze nemen het niet als je je stem verheft. Ze zien dat als een aantasting van hun waardigheid. En dat is het in feite natuurlijk ook. Ze zien niet in waarom ze iets zouden moeten doen, alleen en louter omdat jij dat zegt.

Onnodig te zeggen dat je als opvoeder soms helemaal niet meer weet hoe te handelen.

Terug naar boven


Wat kun je doen 

Wat gebeurt er als je toch de oude opvoedingsmethoden blijft toepassen? Het kind gaat zich dan afsluiten. Het keert zich ook van je af. Het is niet meer gezellig en zelfs al is er niet direct een conflict, er ontbreekt toch iets in de atmosfeer. Er ontstaat sluipenderwijs vervreemding en jij kunt daar ook geen vat op krijgen. Dat afsluiten ervaar je vaak alsof jij afgewezen wordt. En dit roept altijd gevoelens van afwijzing uit de eigen jeugd op. Je bent je daar niet van bewust en vaak is het enige wat je wel kunt doen afwijzing met afwijzing belonen. Daarmee wijs je je eigen spirituele kern af. Je creativiteit, je onbevangenheid, je speelsheid, je straling, je zielswezen.

En wat gebeurt er met de kinderen? Zij worden steeds moeilijker en de bodem voor een latere verslaving of zelfs crimineel gedrag ligt open en klaar. Dit alles maakt het er voor jou als ouder natuurlijk niet gemakkelijker op. Je merkt dat de oude methodes niet werken en je staat met je handen in het haar en je voelt je onmachtig. Je weet niet meer wat je moet doen en je gaat je schuldig voelen, omdat je denkt geen goede ouder te zijn.

Als je kunt erkennen dat onmacht en schuldgevoel jouw eigen gevoelens zijn (als re-actie op de acties van je kind, weliswaar), dan kun je daar eerst mee aan het werk gaan. Deze gevoelens hebben hun oorsprong in ervaringen in de eigen jeugd, of verder terug, en komen omhoog om gevoeld en bevrijdend herbeleefd te worden. Het gevolg hiervan is vaak een blijvende verandering en heelwording. Je eigen, natuurlijke grenzen komen terug en dit is een nieuwe basis om de uitdagingen waar je voor staat bij de opvoeding van je kind aan te gaan. En wie weet wat voor creatieve manieren zich aandienen om de moeilijkheden tegemoet te treden.

Als je bij mij komt, omdat je problemen hebt met de opvoeding van je kinderen, dan gaan we dus eerst verkennen wat jouw eigen emotionele reactie is op het gedrag van je kind en waar die reactie vandaan komt. Daarna kijken we pas naar het kind.

Terug naar boven


Voorbeeld 

Een voorbeeld: de vader van een druk gezin belde mij op. Hij had dagelijks conflicten met zijn zoon van 10 jaar, die ik Tim zal noemen. Het ging daarbij over hele gewone dingen, zoals je jas ophangen als je thuiskomt, je spullen niet middenin de gang laten staan, helpen met tafel dekken en afruimen, kamer opruimen en ga zo maar door. Al deze dingen waren aanleiding voor dagelijkse ruzies, die hoog opliepen en waarbij Tim meermalen boos naar zijn kamer verdween. Tim was een jongen vol ongeduld, gefocust op zijn eigen gelijk en op zijn eigen verlangens en wensen. Als hij iets moest doen, deed hij het haastig en onzorgvuldig. De conflicten zorgden voor veel spanningen binnen het gezin.

De vader betrok de ruzies op zichzelf en dacht dat zijn zoon hem moedwillig aan het pesten en kwetsen was. Maar daaronder voelde hij zich enorm afgewezen. Aan de andere kant had hij een groot verlangen om met Tim een vriendschapsband te hebben. Op momenten dat zij dan samen waren probeerde hij tot vertrouwelijke gesprekken te komen waar de jongen niet aan voldeed. Frustratie voor de vader en bijna een bevestiging van de opvatting die hij had over zijn zoon. Ik zei tegen de vader dat ik graag eerst een gesprek met hem zou willen hebben. Aarzelend stemde hij toe.

Na een gesprek waarin het patroon van de relatie met zijn eigen vader duidelijk werd en een sessie waarin hij een conflict met zijn vader heeft herbeleefd en emotioneel ontladen, kwam hij tot bevrijdende inzichten. Hij zag in dat de weg naar een open verstandhouding met Tim bij hemzelf moest beginnen. Hij heeft daar heel hard aan gewerkt door vast te houden aan de nieuwe inzichten in plaats van zich te laten leiden door de oude patronen. Zonder dat er veel woorden aan te pas kwamen, verbeterde langzaamaan de sfeer in huis. Er kwam meer rust en een zekere mate van lichtheid.

Tim reageerde minder aangebrand en geprikkeld en stond op een gegeven moment zelfs open voor een gesprek over verantwoordelijkheden. Hij kon beamen dat ieder lid van het gezin verantwoordelijk was voor de gang van zaken binnen het gezin en dat je eigen spullen opruimen en een handje helpen een eerste aanzet zijn om een gevoel van samenwerking te creëren en de basis vormen voor de verdere ontwikkeling van de saamhorigheid binnen het gezin. Van lieverlee werd hij zich bewust van de manier waarop hij de dingen deed. Snelheid hoorde echter bij hem en daar moesten de anderen in het gezin ook rekening mee houden.

Vader heeft Tim eerst verantwoordelijkheid gegeven voor het tijdstip van naar bed gaan en de hem toegestane tijd op de computer. Het zelfvertrouwen van de jongen groeide hierdoor en van lieverlee durfde vader hem zeggenschap te geven over de keuze van zijn kleren en de besteding van zijn zakgeld. Therapie met Tim was niet nodig, wel een oriëntatie op zijn eigen diepere kern wat we door middel van de integratiebehandeling en een paar tekensessies hebben gedaan.

Terug naar boven


Wat bied ik aan en wat is mijn doel? 

Een traject van 3 bijeenkomsten van 2 uur per keer.

In deze bijeenkomsten staat voorop de bewustwording en het ervan doordrongen raken dat je van oorsprong een geestelijk wezen bent in een stoffelijk lichaam. Vanuit dit besef zul je in staat zijn je kind - met al zijn eigen-aardigheden - op een andere manier te benaderen. Vanuit je eigen essentie, contact maken met de essentie van je kind.

In de eerste bijeenkomst wordt de achtergrond van conceptie, zwangerschap en geboorte belicht. Gebleken uit de therapeutische praktijk is dat (bijzondere) ervaringen ten tijde van de conceptie, gedurende de zwangerschap en rondom de geboorte een grote invloed hebben op het latere (wel)bevinden van mensen. Middels visualisaties wordt ook aandacht besteed aan de eigen conceptie, prenatale periode en de geboorte.

In de tweede bijeenkomst gaat het over hoe een kind zichzelf leert kennen. Ook komt ter sprake de last die kinderen ondervinden als ze paranormale vermogens hebben; dit heeft vaak te maken met het ontbreken van aanknopingspunten in de buitenwereld waarin ze zich kunnen herkennen.

In de derde bijeenkomst gaat het over problemen in de pubertijd, de spannende tijd waarin het noodzakelijk is dat het kind zijn eigen identiteit ontdekt en die tevens aanloop is naar de adolescentie, het moment van het maken van keuzes.

In al deze bijeenkomsten gaat het mij er vooral om de aangeboden tekst te verbinden met je eigen ervaringen en middels gesprekken de tekst te integreren in je eigen situatie.

Mijn uitgangspunt is dat kinderen zelf van binnen heel goed weten wat ze nodig hebben. De kunst is om vanuit dat besef met je kind om te gaan.

Terug naar boven


Voor wie? 

Voor iedereen die bewust de opvoeding van zijn kind ter hand wil nemen en er niet voor schroomt zichzelf en zijn eigen functioneren tegen te komen. Dus, moeders, vaders, ouderparen, leerkrachten.

Terug naar boven


Literatuur 

Paulus Rijntjes en Magnolia Heijboer, Van geest tot lichaam, spirituele anatomie en fysiologie van het menselijk lichaam
Neale Donald Walsch, Een gesprekje met God, de kleine ziel en de zon
Neale Donald Walsch, Een tweede gesprekje met God, de kleine ziel en de aarde
Carla Muijsert-van Blitterswijk, Nieuwetijdskinderen, het intuïtieve kind in gezin, onderwijs en hulpverlening
Pam Spur, Omgaan met de dromen van je kind
Linda Kavelin Popov, Het grote deugdenboek, eenvoudige manieren om het beste in je kinderen en jezelf naar boven te halen
Ben Furman, Kids'skills, op speelse wijze vaardigheden ontwikkelen bij je kinderen
Lee Carrol en Jan Tober, Indigo-kinderen, een nieuwe generatie dient zich aan
Sylvia Roosendaal, Een moeilijk kind of een kind dat het moeilijk heeft, nieuwetijdskinderen
Rosemarijn Roes, Mama luister je? Wat je van je kind kunt leren
Georg Kühlewind, Sterrenkinderen, op zoek naar een nieuwe manier van opvoeden
Phoebe Lauren, Wijsheid van een Sterrenkind
Joop van der Hagen, Herinneringen van een nieuwetijdskind
Suzanne Ward, Matthew vertel me over de hemel
Marieke Vandepitte, Ter ere van het kind, opvoeden met hart en ziel
David Walsh, NEE! (waarom ouders het niet zeggen en kinderen het wel moeten zeggen)
Marshall B. Rosenberg, Geweldloze communicatie
Simone van der Vlugt, Vlinders
Manfred Kyber, Veronica's drievoudige licht, een geschiedenis van deze en van de andere wereld
Paulus Rijntjes en Berend Jager, Wat is er toch met Marloes? Paranormale ervaringen van een twaalfjarig meisje
Mallika Chopra, Welkom baby, 100 beloftes aan mijn kind
Brigitte Spangenberg, De koning trok uit om de draak te doden, verhalen voor kinderen van gescheiden ouders
Brigitte Spangenberg, Ridder Tim verjaagt de spoken, verhalen voor kinderen die het moeilijk hebben
Paul Liekes en Ann Delnoy, Helende verhalen, metaforen voor kinderen met allergische reacties, overgevoeligheden of angsten
Joanna Klink, Vroeger toen ik groot was

Terug naar boven